Somali birliyi 1969-cu il çevrilişi ilə sona çatdı, Vaşinqton nə üçün onu hələ də uca tutur?
Husi hücumlarının gəmiçiliyi təhdid etdiyi Ədən körfəzi boyunca ABŞ-ın Somalilend kimi etibarlı tərəfdaşa ehtiyacı var.
Siyad Madey Nayrobidə fəaliyyət göstərən hüquqşünas və siyasət analitikidir; Şərqi Afrika və Afrika Buynuzunda dövlət və özəl sektorlarda 25 ildən artıq təcrübəyə malikdir. O, daha əvvəl 15 ildən çox Keniyanın Milli Bankında çalışıb.

1969-cu il oktyabrın 21-də dan yeri sökülməmiş Somali hərbçiləri Moqadişudakı radio stansiyasını və hökumət idarələrini ələ keçirdi. General-mayor Məhəmməd Siad Barre baş nazir Məhəmməd Hacı İbrahim Egalın seçilmiş hakimiyyətini devirdi və inqilab elan etdi. Somalilend üçün bu, heç vaxt qənaətbəxş şəkildə icra olunmamış konstitusion razılaşmanın sonu demək idi.
Vaşinqton baş verənlərdən xəbərdar idi. Onun arxivləri Somalinin ərazi bütövlüyü ilə bağlı bugünkü bəyanatlardan daha açıqlayıcı bir hekayə danışır.
Çevrilişdən altı gün əvvəl prezident Abdiraşid Əli Şermarke Las Anodda sui-qəsd nəticəsində öldürülmüşdü. Birliyin aparıcı memarlarından biri olan Egal hakimiyyətin varisliyi uğrunda çəkişmənin içində qaldı. Oktyabrın 21-də milli təhlükəsizlik üzrə müşavir Henri Kissincer prezident Riçard Niksona bildirdi ki, hərbçilər Egalın seçilmiş hökumətini kənarlaşdırıblar. Amerikalı rəsmilər Egalın Efiopiya və Keniya ilə yaxınlaşmasının çökəcəyindən narahat idilər. Yanılmırdılar. Səkkiz il sonra Siad Barre Efiopiyaya hücum etdi.
Oktyabrın 28-də Milli Təhlükəsizlik Şurasının rəsmisi Roger Morris xunta ilə normal münasibətlərin səssizcə bərpasını tövsiyə etdi. Generallar beynəlxalq sazişlərə əməl edəcəklərinə söz vermişdilər. Morris ehtiyat edirdi ki, yeni hökumətin tanınmasının saxlanılması onu daha aqressiv siyasətə sürükləyə bilər. Tövsiyə praqmatik idi və Vaşinqton bu mövqedə tək deyildi. Amma həmin memorandum ABŞ siyasətçilərinin o vaxtdan bəri yan keçdiyi bir sualı gündəmə gətirir: Somalilendi respublikanın tərkibinə gətirən siyasi razılaşma nə oldu?
Somalilend 1960-cı il iyunun 26-da Britaniyadan müstəqillik qazandı. İyulun 1-də isə keçmiş İtaliya idarəçiliyində olmuş ərazi ilə birləşərək Somali Respublikasına qoşuldu. Somali birliyinə həvəs səmimi idi. Çoxları Britaniya və İtaliyadan miras qalmış sərhədlərdən kənara çıxan daha böyük Somali dövləti uğrunda kampaniya aparmışdı. Hüquqi sənədləşmə isə o qədər də inandırıcı deyildi. İki qanunverici orqan eyni mətnli birləşmə aktını ratifikasiya etmədi. Cənub assambleyası öz variantını yalnız prinsipcə təsdiqlədi; sonrakı qanunvericilik uyğunsuzluqları aradan qaldırmağa çalışdı. Britaniyalı hüquqşünas Eugene Cotran (Eugene Cotran) təsis sənədlərinin hüquqi etibarlılığını şübhə altına alırdı.
Xalq müqaviməti də vardı. 1961-ci il konstitusiya referendumunda iştirak edən şimallı seçicilərin əksəriyyəti təklif olunan konstitusiyanı rədd etdi, baxmayaraq ki, sənəd ölkə miqyasında qəbul olundu. Bu nəticə öz-özlüyündə respublikanı ləğv etmirdi, amma birliyin konstitusion şərtlərinin onun tərəfdarlarının güman etməyi sevdiyi razılıqdan məhrum olduğunu göstərirdi.
Bununla belə, Somalilendin liderləri respublika çərçivəsində işlədilər. Egal 1967-ci ildə baş nazir oldu və qonşularla münasibətləri yaxşılaşdırmağa çalışdı. Parlament ona siyasəti mübahisələndirmək üçün imkan verirdi. Barre bu imkanı aradan qaldırdı. Ordu konstitusiyanın icrasını dayandırdı, qanunverici orqanı buraxdı və Egalı saxladı. Artıq şimalın iştirakı Somalilendin daxil olduğu konstitusion razılaşmalardan yox, hərbi idarəçidən asılı idi.
Çevriliş avtomatik olaraq ölkənin beynəlxalq hüquqi subyektliyinə son qoymur. Mübahisəli təsis sənədi də Somalilendin indiki statusunu müəyyənləşdirmir. Amma 1960-cı il birliyinə daimi razılığın mübahisəsiz ifadəsi kimi yanaşmaq ordunun 1969-cu ildə etdiklərini nəzərdən qaçırmaq deməkdir.
Bundan da pisi baş verdi. 1988-ci ildə hökumət qüvvələri şimaldakı üsyançılara qarşı müharibə zamanı Hərgeysa və Buraonu bombardman etdi. Mülki şəxslər öldürüldü, bütöv məhəllələr dağıdıldı; yüz minlərlə insan qaçqın düşdü. Human Rights Watch şahid ifadələrini ümumiləşdirdi. Şimalın sədaqətini tələb edən dövlət şimal icmalarına qarşı müharibə aparmışdı. Tərəfdaşlıq vədindən qalan nə vardısa, indi dağıdılmış evlərin, kütləvi köçkünlüyün və Moqadişudakı heç bir sonrakı hökumətin sadəcə qanunla silib ata bilməyəcəyi xatirələrin altında basdırılmışdı.
Siad Barre devriləndə Buraoda toplaşan nümayəndələr 1991-ci il mayın 18-də Somalilendin bərpa olunmuş müstəqilliyini elan etdilər. Onlar 1960-cı ilin iyununda qısa müddətə həyata keçirilmiş suverenliyə istinad edirdilər. Sonrakı nailiyyətləri daha az dramatik, amma daha mühüm oldu: Boramada barışıq, 2001-ci ildə təsdiqlənən konstitusiya və hakimiyyətdə olanların uduza bildiyi seçkilər. 2024-cü ildə prezident Muse Bihi Abdi məğlubiyyəti qəbul etdi və vəzifədən getdi; hakimiyyətin ötürülməsi beynəlxalq müşahidəçilər tərəfindən sənədləşdirildi.
Somalilend bütün problemləri həll etməyib. Las Anodla bağlı münaqişə Sool bölgəsində narazılıqları üzə çıxardı, jurnalistlərin arabir saxlanılması isə demokratiya iddialarını zəiflədir. Bu çatışmazlıqlar ona görə önəmlidir ki, Hərgeysa qurduğu institutlara görə qiymətləndirilməsini istəyir. Tanınma heç vaxt yoxlamadan kənarda qalmaq demək olmamalıdır. Sınaq ondan ibarətdir ki, siyasi institutlar bir vaxtlar ilkin birliyi çox sayda şimallı üçün dözülməz etmiş metodlara əl atmadan fikir ayrılıqlarını öz içində həll edə bilirmi.
Moqadişu isə konstitusion səlahiyyətlərlə bağlı məsələdə parçalanmış vəziyyətdə qalır. Prezident və parlamentin səlahiyyət müddətlərini uzadan son düzəlişlər müxalifət nümayəndələri və federal üzv ştatlarla mübahisələri kəskinləşdirib. Afrika İttifaqı Somalinin ərazi bütövlüyünü müdafiə etməyə davam edir, baxmayaraq ki, onun 2005-ci il faktaraşdırıcı missiyası Somalilendin diplomatik təcridinin ziyanlı nəticələrini tanımışdı.
Strateji reallıqlar da dəyişib. Berbera Ədən körfəzindədir, husi hücumlarının təhdid etdiyi gəmiçilik marşrutlarının yaxınlığında yerləşir. İsrail 2025-ci ilin dekabrında Somalilendi tanıdı. Bu iki amilin heç biri hüquqi sualı həll etmir, amma hər ikisi Vaşinqtonun Moqadişuya güzəştə getmək vərdişini əsaslandırmağı daha da çətinləşdirir.
Konqres Dövlət Departamentinə onun öz arxivlərinin qaçılmaz etdiyi sualı verməlidir: təsis sənədləri tərəflər arasında mübahisəli olan, konstitusiyasını hərbçilərin bir kənara atdığı və şimal tərəfdaşı 1991-ci ildən bəri özünü ayrıca idarə edən birliyin bu gün hansı hüquqi və siyasi təməli var? Departamentin qeydləri təsdiqləyir ki, Somalilend 1960-cı ilin iyununda müstəqil idi və ABŞ-ın təbriklərini almışdı, baxmayaraq ki, Vaşinqton rəsmi tanınma verməmişdi.
Bu sual artıq Somalidən kənara çıxan nəticələr doğurur. ABŞ-ın Ədən körfəzi boyunca etibarlı tərəfdaşlara ehtiyacı var; burada husi hücumları gəmiçiliyi təhdid edir, rəqib güclər isə nüfuz axtarır. Konqres administrasiyanı Somalilendin iddiasını hüquqi və tarixi məziyyətlərinə görə qiymətləndirməyə, Hərgeysa ilə birbaşa təhlükəsizlik əməkdaşlığını nəzərdən keçirməyə və Moqadişunun hər iki məsələ üzərindəki faktiki vetosuna yenidən baxmağa sövq etməlidir. Vaşinqton Siad Barrenin nəyi dağıtdığını bir neçə günün içində anlamışdı. Soyuq müharibə dövrünün qərarı 57 il sonra Amerikanın Qırmızı dənizlə bağlı seçimlərini diktə etməməlidir.
Yaxın Şərq Forumunun təhlillərini e-poçtla alın: bülletenə abunə olun (ingilis dilində)